Μια μέρα στο αποστακτήριο του Tullibardine. Μια σταγόνα καθαρού χρυσού από τα Highlands


Tullibardine Disillery

Tullibardine Distillery

Κάθομαι και σκέφτομαι πολλές φορές, παρέα με ένα ποτήρι ουίσκι, φυσικά, ποιοί είναι οι λόγοι εκείνοι που μας κάνουν να επιλέξουμε, να δοκιμάσουμε για πρώτη φορά μια σχεδόν άγνωστη ετικέτα. Είναι η εμφάνιση της φιάλης; είναι το »πιασάρικο» όνομα; είναι η γνώμη ενός ειδικού ή ενός φίλου που μετράει περισσότερο; ή μήπως όλα αυτά μαζί;

 
Θυμάμαι σαν σήμερα πριν από μερικά χρόνια, σε ένα γνωστό whisky bar στο Χαλάνδρι, βρέθηκα με ένα φίλο λάτρη του αποστάγματος, που δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας, και συζητάγαμε για ουίσκι. Αφού αναλύσαμε αρκετά τον ρώτησα:
– Φωκίωνα τι μου προτείνεις να πιώ?
– To βλέπεις εκείνο το μπουκάλι, μου λέει, με τη κόκκινη ετικέτα πίσω από το Argdbeg? Αυτή είναι η παλιά ετικέτα του Tullibardine 10. Δεν ξέρω αν την έχουν προς πώληση ή απλά για ντεκόρ γιατί έχει σταματήσει εδώ και καιρό να κυκλοφορεί. Σε λίγο καιρό μόνο σε δημοπρασίες θα το βρίσκεις.
-Μα καλά, Tullibarine? Τόσες ετικέτες έχει το bar?
– Άμα τους πείσεις να το ανοίξουν δεν θα το μετανιώσεις…
Μετά από μερικά λεπτά και σχετικά σύντομες διαπραγματεύσεις το Tullibardine βρίσκονταν στα ποτήρια μας.
Αφού το μυρίζει λοιπόν ο Φωκίωνας και πίνει μια γουλιά, σκάει ένα πλατύ χαμόγελο και λέει:
-Ε μετά από τόσα χρόνια έχουμε μάθει να πίνουμε καλό ουίσκι!!

 
Το παρακάτω άρθρο λοιπόν είναι αφιερωμένο στο Φωκίωνα, γιατί χωρίς τη δική του προτροπή αυτό το τόσο ιδιαίτερο αποστακτήριο δεν θα το είχα επισκεφτεί (ούτε δοκιμάσει) ποτέ…

ο δρόμος για το Blackford

ο δρόμος για το Blackford

Σε σχετικά μικρή απόσταση από το Perth βρίσκεται το χωριό Blackford, η πύλη για τα Highlands.
O θρύλος λέει ότι ο βασιλιάς Magnus έχασε τη σύζυγό του βασίλισσα Ελένη εκεί σε μια θύελλα και αυτή έμεινε για πάντα θαμμένη σε ένα κοντινό λόφο. Βέβαια υπάρχει και η εκδοχή ότι πνίγηκε σε μια διάβαση μετά από πτώση από το άλογό της…
Το χωριό ευημερούσε τον δέκατο ένατο αιώνα, εξαιτίας της κατασκευής δύο ζυθοποιείων στη γύρω περιοχή.
Η ιστορία του αποστακτηρίου μας ξεκινάει από τη μπύρα.

Η ζυθοποιία Sharp’s Brewery που στις εγκαταστάσεις της δημιουργήθηκε και το Tullibardine ήταν μια από τις παλαιότερες στη Σκωτία.

Tullibardine Distillery

Εδώ το 1488 ο νεαρός King James o 4ος της Σκωτίας σταμάτησε στο δρόμο για τη στέψη του, να αγοράσει μπύρα από την τοπική ζυθοποιία. Αυτό θεωρείται ως η πρώτη καταγεγραμμένη δημόσια αγορά μπύρας στην ιστορία. Το ζυθοποιείο χτίστηκε τον 12ο αιώνα, έτσι είναι δίκαιο να πούμε ότι το αποστακτήριο του Tullibardine έχει μια απίστευτα μεγάλη ιστορία.

Αντλεί νερό από τον Danny Burn που βρίσκεται στα νοτιο-δυτικά της Blackford. Η περιοχή είναι γνωστή για την καθαρότητα του νερού της μιας και το πολύ γνωστό Highland Spring εμφιαλώνεται εκεί.
Το 1947 ο William Delme Evans (Whyte & Mackay, Isle of Jura) άρχισε τη μετατροπή των αρχικών κτιρίων του ζυθοποιείου και το 1949 το πρώτο αλκοόλ αποστάζεται στο καινούριο Tullibardine Distillery. Το όνομα Tullibardine σημαίνει στα γαελικά «λόφος επιφυλακής » , και πήρε το όνομά του από το μικρό μεσαιωνικό παρεκκλήσι που χτίστηκε το 1446 , και βρίσκεται κοντά στο αποστακτήριο .
Το αποστακτήριο μπήκε σε αδράνεια το 1995 από τον τότε ιδιοκτήτη Whyte & Mackay .
Το 2003 , πουλήθηκε στην Ποτοποιία Tullibardine Ltd και το 2011 , αλλάζει για μια ακόμα φορά χέρια και καταλήγει στο σημερινό του ιδιοκτήτη που είναι η γαλλική εταιρεία Picard Vins & Spiritueux ή αλλιώς Terroirs Distillers με έδρα στο Chassagne Montrachet στη Βουργουνδία.

Εμείς στο αποστακτήριο φτάσαμε με λεωφορείο μιας και από το Perth η σύνδεση είναι αρκετά συχνή. Δίπλα από το Tullibardine βρίσκεται ένα μαγαζί με ρούχα, ουίσκι, σουβενίρ αλλά και καφέ που μπορείς να ξοδέψεις ευχάριστα τον χρόνο σου μέχρι να αρχίσει το επόμενο whisky tour. Γενικά ο κόσμος εδώ είναι πάρα πολύ ευγενικός και φιλόξενος.

Αξίζει να επισημάνουμε ότι σε αντίθεση με πολλά εμπορικά αποστακτήρια, εδώ είναι πολύ πιθανό στο whisky tour να είστε μόνοι σας με το ξεναγό, κάτι που σου δίνει μια μοναδική ευκαιρία να βομβαρδίσεις ελεύθερα, με όλες σου τις απορίες, έναν άνθρωπο που η δουλεία του είναι να απαντάει ερωτήσεις σχετικά με το ουίσκι.


Καθοδηγούμενοι από τον Gavin, ένα πραγματικά υπέροχο άτομο που περιγράφει τα πάντα με περίσσιο ενθουσιασμό, ανακαλύψαμε πως δημιουργείτε το Tullibardine.
Το αποστακτήριο κυριαρχείται από τη πραγματική εμμονή όσων βρίσκονται εδώ και φτιάχνουν ουίσκι ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσουν μπροστά σε συμβιβασμό σχετικά με την ποιότητα του τελικού αποτελέσματος. Είναι γεγονός ότι από τότε που το αποστακτήριο άλλαξε χέρια ένας δημιουργικός άνεμος ανανέωσης φύσηξέ στο Tullibardine. Δεν χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερη ανάλυση για να κατανοήσεις ότι κάτι καινούριο συμβαίνει στο αποστακτήριο, μια απλή βόλτα στο χώρο με τους αποστακτήρες αρκεί.

 

Πλέον δεν υπάρχει η ίδια επιτακτική ανάγκη να πωλήσει το αποστακτήριο απόσταγμα σε τρίτους, προκειμένου να δημιουργήσει ταμειακές ροές, όπως ήταν στο παρελθόν. Για αυτό το λόγο επιτρέπεται μεγαλύτερη σταθερότητα και έτσι δίνεται έμφαση σε ένα μικρότερο και πιο εστιασμένο φάσμα premium single malt εμφιαλώσεων.

Οι παλαιότερες ετικέτες έχουν αντικατασταθεί από καινούριες οι οποίες όμως σε καμία περίπτωση δεν αντανακλούν το χαρακτήρα του Tulli κατά τη γνώμη μου.Γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί φανατικοί υποστηρικτές του μιας και οι γεύσεις που σου προσφέρουν τα Tullibardine είναι πραγματικά ιδιαίτερες αλλά εγώ νομίζω ότι θα ταχθώ με το μέρος εκείνων των γραφικών τύπων που προτιμούσαν τις παλαιότερες εκδόσεις ακόμα και αν τις βρίσκουμε πλέον μόνο σε δημοπρασίες…

 

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό καθώς δοκιμάζουμε το πρώτο μας ουίσκι στην αίθουσα γευσιγνωσίας τα πάντα αποκτούν το νόημά τους.
Τα ουίσκι που παράγονται πλέον στο αποστακτήριο είναι τα:

 
Tullibardine Sovereign
Πρώτο ήταν το Tullibardine Sovereign. ‘Ενα αρκετά ισορροπημένο ουίσκι που ωριμάζει σε καινούρια, ex-Bourbon βαρέλια. Αρκετές νότες βανίλιας και σοκολάτας χωρίς όμως να είναι κάτι το ιδιαίτερο.

Tullibardine 20 Year Old
Ίσως το καλύτερο από αυτά που δοκιμάσαμε. Μέλι και κακάο με έναν υπαινιγμό φράουλας και μπαχαρικών στον ουρανίσκο.

Tullibardine 25 Year Old
Η παλαιότερη έκφραση στο line up με έντονη τη παρουσία του ξύλου στη μύτη. Πορτοκαλί και κακάο στον ουρανίσκο και αρκετά μεγάλη επίγευση.
Tullibardine 500 Sherry
Όμορφη αρωματική μύτη, με έντονα χαρακτηριστικά φρούτων, και λεπτές νότες βανίλιας. Ο ουρανίσκος έχει χαρακτηριστική αίσθηση Sherry, με φλούδες πορτοκαλιού, μέλι και μοσχοκάρυδο.

Tullibardine 228 Burgundy
Χαρακτηριστική βανίλια, σοκολάτα γάλακτος και ήπιο, γλυκό τσίλι στη μύτη. Γλυκό και πικάντικο στον ουρανίσκο.
Tullibardine 225 Sauternes
Μύτη γεμάτη εσπεριδοειδή, βανίλια και πιπέρι. Τα εσπεριδοειδή είναι στο προσκήνιο και στον ουρανίσκο και υπάρχει μια πικάντικη αίσθηση μέχρι το τέλος.

 


Τελειώνοντας τη γευσιγνωσία οι οικοδεσπότες μας έκαναν δώρο και ένα καλαίσθητο ποτήρι με το λογότυπο του αποστακτηρίου για να πάρουμε μαζί μας στην Ελλάδα ένα κομμάτι από το Tullibardine. Σίγουρα όμως η εμπειρία μας άξιζε πολύ περισσότερο!

 

10470581_929355733765093_1349513920322270379_nΣε γενικές γραμμές πιστεύω ότι είναι ένα ουίσκι που προσπαθεί να βρεί τη ταυτότητα του και είναι σίγουρο πως δεν θα αργήσει να ο πετύχει αυτό. Ελπίζω μόνο να καταφέρει να ισορροπήσει ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Καταλαβαίνω ότι στις μέρες μας αυτό που μετράει είναι οι πωλήσεις και τα νούμερα και όσο πιο πολύ πουλάει ένα ουίσκι τόσο το καλύτερο αλλά δεν είναι πάντα έτσι.

 
Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να δοκιμάζετε όσο περισσότερα αποστάγματα μπορείτε για να βρείτε αυτό που πραγμματικά σας αρέσει.

 
Ομολογώ ότι έχω πιεί πολύ όμορφα ουίσκι από το συγκεκριμένο αποστακτήριο αλλά όλα ήταν πριν από το 1993 η απόσταξή τους…

 

 

 

 

 

Φιλικά

Giannis Whisky&Travel

 

..........Share the passion