Πίνοντας ουίσκι στο ανατολικότερο κομμάτι της Κρήτης


 

IMG_8698

Η Κρήτη είναι ένα από τα ομορφότερα νησιά  του κόσμου, και δεν είναι κάτι που το λέω εγώ αλλά χιλιάδες κόσμος που την επισκέπτεται κάθε χρόνο για να κάνει μπάνιο στα καταγάλανα νερά της ή για να ζήσει λίγες ημέρες σε αυτούς τους τόσο μοναδικούς ρυθμούς που ζουν οι κάτοικοι του νησιού.  Ένας τόπος μαγικός γεμάτος υποσχέσεις και κρυμμένα μυστικά που περιμένουν θαμμένα στο βάθος των αιώνων να τα ανακαλύψει οποίος αποφασίσει να την επισκεφτεί.

Drinking in Sitia

 

Το μέρος όμως που έχει κερδίσει τη καρδιά μου πάνω στο νησί δεν είναι άλλο από τη Σητεία.

Τη πριγκίπισσά της ανατολής. Ένας από τους λιγοστούς αυθεντικούς παραδείσους της χώρα μας.

Μπορεί να μην υπάρχει άλλος τόπος, όπου η φύση και ο μύθος να έχουν παντρευτεί τόσο αρμονικά όσο στην Σητεία, με το μινωικό πολιτισμό να έχει αφήσει τα σημάδια του στη διατήρηση αρχαίων παραδόσεων που ζουν ακόμα και στις μέρες μας στη ψυχή των ανθρώπων της Σητείας.

Δεν θα μιλήσω για τις αμέτρητες παραλίες με τα καταγάλανα νερά αλλά ούτε και για τα γραφικά χωριουδάκια που τις ημέρες του καλοκαιριού έχουν την τιμητική του μέσα από τα πανηγύρια  όπου η ρακί(εκπληκτικής ποιότητας)  μαζί με την λύρα και το λαούτο μπορούν να μαγέψουν ακόμα και τον πιο απαιτητικό ταξιδιώτη.

Θα μιλήσω για το ουίσκι που έψαξα και δοκίμασα αυτές τις λίγες ημέρες παραμονής μου στο νησί φέτος.

 

Η διακοπές ξεκίνησαν με το νέαρό Λύκο που ξαναγεννήθηκε μετά από 150 χρόνια στο Thusro της Σκωτίας, το Wolfburn.

‘’The North Remembers’’

Wolfburn

Τον Μάιο του 2011 μια ομάδα ανθρώπων πήγε να δει  την περιοχή του παλαιού αποστακτηρίου Wolfburn στο Thurso , Caithness . Μετά από 150 χρόνια εγκατάλειψης αυτό που βρήκε δεν ήταν άλλο από ένα σωρό πέτρες, αλλά είχε μείνει κάτι που παρέμενε στη θέση του και θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για την ανάσταση ενός θρύλου…  το νερό. Τα κρύα νερά που τροφοδοτούσαν το παλιό αποστακτήριο ήταν ακόμα εκεί και περίμεναν καρτερικά όλα αυτά τα χρόνια να ξαναχρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ουίσκι.

Η πρώτη λοιπόν ετικέτα του καινούριου πλέον αποστακτηρίου κυκλοφόρησε το Μάιο που μας πέρασε και εγώ είχα τη τύχη να τη δοκιμάσω στη Σητεία.

Στη μύτη σου βγάζει γλυκιές νότες θαλασσινού αέρα με αρκετές δόσεις ιωδίου και ξινού μήλου. Ίσως και μια ανεπαίσθητη δόση καπνού.

Με τη πρώτη γουλιά καταλαβαίνεις το νεαρό της ηλικίας του αλλά και μια γλυκάδα φρούτων μαζί με μαύρη σοκολάτα. Καθώς περνάει η ώρα βγάζει και λίγο μέλι στο πίσω μέρος του στόματος.

Η επίγευση του δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας αλλά για τόσο νέο ουίσκι ομολογώ ότι στο σύνολο της εμπειρίας εντυπωσιάστηκα.

Σίγουρα είναι ένα αποστακτήριο που κέρδισε πολύ θετικές πρώτες εντυπώσεις και περιμένω με αγωνία να δω αντίστοιχη συνέχεια μιας και φαίνεται από μακριά ότι οι άνθρωποι εκεί έχουμε μεράκι για αυτό που κάνουν.

Chiona Sitia

Κάτι ακόμα που κατάφερε να αποσπάσει τη προσοχή μου από την απαράμιλλή ομορφιά της περιοχής και να με κάνει έστω και νοητά να ταξιδέψω για λίγο σε ένα άλλο νησί, στη Σκωτία αυτή τη φορά, ήταν το Bruichladdich fifteen second edition.

Bruichladdie fifteen

Έχω δηλώσει πολλές φορές μέσα από το Giannis Whisky and Travel τον θαυμασμό μου για αρκετές εμφιαλώσεις του πιο προοδευτικού αποστακτηρίου των Εβρίδων  οπότε δεν γίνεται να αφήσω μια ετικέτα που δεν την έχω δοκιμάσει να περάσει απαρατήρητη…

Ομολογώ όμως ότι εδώ περίμενα κάτι καλύτερο…

Ίσως έχοντας στο μυαλό μου την πρώτη έκδοση του fifteen το οποίο με έχει αφήσει πραγματικά με το στόμα ανοιχτό.

Το αποστακτήριο πήρε το τίτλο “Pioneer of the Year 2007” από το Malt Advocate και όχι άδικα.

Ο πειραματισμός με παλαιώσεις σε βαρέλια όλων των ειδών κάνει το Bruichladdich να έχει βγάλει μερικά διαμάντια αλλά και αρκετές εμφιαλώσει που με αφήνουν παγερά αδιάφορο (είναι ότι πιο ευγενικό μπορώ να σκεφτώ).

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα απόσταγμα που τις τελευταίες 26 εβδομάδες της παλαίωσης του πριν μπει στο μπουκάλι τις πέρασε σε βαρέλια Chateau d’Yquem Sauternes. Κάτι το οποίο αλλάζει πολύ το χαρακτήρα του συγκριτικά με τη πρώτη έκδοση…

Στη μύτη καταλαβαίνεις κατευθείαν νότες μελιού και βανίλιας μαζί με θαλασσινό ιώδιο.

Στη γεύση του είναι πολύ απαλό και γλυκόπιοτο. Ένα ουίσκι που κάποιες στιγμές παρόλο την πολύ κρεμώδη υφή του θυμίζει κρασί, κάτι το οποίο είναι πολύ λογικό αν αναλογιστούμε τα βαρέλια που έχει παλαιώσει. Ίσως βγάζει και μερικές γεύσεις φρούτων όπως μπανάνα χωρίς όμως να είναι ευδιάκριτες όλη την ώρα.

Το τελείωμά του είναι ικανοποιητικό με αυτή τη χαρακτηριστική γλυκά που έχει από την αρχή να συνυπάρχει αρμονικά μαζί με τη κρύα θαλασσινά του Islay.

Σε γενικές γραμμές είναι ένα γεμάτο, πλούσιο ουίσκι που δεν το λες κακό αλλά δύσκολα θα  ενθουσιάσει.

Πάντως αν κάτι πρέπει να παραδεχτώ είναι ότι δεν υπάρχει ομορφότερο συναίσθημα απ’ το να πίνεις ένα καλό ουίσκι, με καλή παρέα σε ένα τέτοιο μαγικό μέρος…

Sitia

Η μέρες μου στην Σητεία ήταν κάτι που με γέμισε με όμορφε εικόνες και υπέροχες αναμνήσεις από ένα μέρος πραγματικά μοναδικό.

Πολλά φιλιά στο Μανώλη, τη Μαρία, το Βίκτωρα, τη Μαρία, το Γιάννη και όλα τα άλλα παιδία και να ευχηθώ στον Ηλία και τη Κάτια και από εδώ βίο ανθόσπαρτο και καλούς απογόνους 😉

Σας αφήνω με ένα δροσερό Video γεμάτο όμορφες εικόνες από τη περιοχή και με μια αίσθηση μελαγχολίας που με πιάνει κάθε φορά που πρέπει να φύγω από αυτό το υπέροχο μέρος…

 

 

Φιλικά

Giannis Whisky&Travel

..........Share the passion