The Bow Bar. Ένας Ναός στο Εδιμβούργο, αφιερωμένος στο ‘’νερό της ζωής’’ .


Για το παραμυθένιο Εδιμβούργο έχω γράψει πολλές φορές την άποψή μου. Η πόλη είναι μαγική με όλη τη σημασία της λέξης. Τα έντονα βικτωριανά στοιχεία και η μεσαιωνική αύρα που βγάζει αυτή η πόλη, σε συνδυασμό με την ένδοξη και πολυτάραχη ιστορία της, κατατάσσει την ‘’Αθήνα του βορρά’’ στην κορυφή της ταξιδιωτικής μου λίστας.

Το Εδιμβούργο στα μάτια μου δεν είναι ένα μέρος που πας αλλά ένα μέρος που επιστέφεις.

Λίγα μόλις μέτρα από τη πολυσύχναστη Grassmarket Street στη καρδιά της παλιάς πόλης του Εδιμβούργου, στην ιστορική καμπύλη του West Bow και της Victoria Street, στέκει περήφανο από το 1987 το Bow Bar. Ένα απολαυστικά παραδοσιακό whisky bar που σίγουρα από έξω δεν σου γεμίζει το μάτι και σε καμία περίπτωση καθώς ανηφορίζεις τη Victoria Street δεν μπορείς να φανταστείς τι θησαυρούς κρύβει μέσα του αυτό το μικρό και low profile whisky bar.

Η πρώτη μου εμπειρία με το ιστορικό Bow Bar ήταν πριν από μερικά χρόνια όταν τυχαία έπεσε στα χέρια μου ένα φυλλάδιο που έλεγε: Good Pub Guide ‘’UK Whisky Pub of the Year 2012, Winner’’.  Όπως συμβαίνει με όλους αυτούς τους διαγωνισμούς, τις βραβεύσεις, τις αξιολογήσεις και γενικά τους βαρύγδουπους τίτλους που στις μέρες μας έχουν χάσει κάθε αίγλη, ήμουν αρκετά επιφυλακτικός. Είχα όμως μερικές ώρες να σκοτώσω στη πρωτεύουσα της Σκωτίας και έτσι είπα να του δώσω μια ευκαιρία. Με το που είδα το κατάλογο οι κόρες των ματιών μου άρχισαν να διαστέλλονται και φυσικά η πρώτη ερώτηση ήταν: Συγνώμη, τα έχετε όλα αυτά εδώ; Νομίζω ότι είναι περιττό να αναφέρω ότι από εκείνη την ημέρα το έχω σαν τάμα κάθε φορά που περνάω από το Εδιμβούργο να αποτίνω φόρο τιμής σε αυτό το κρυμμένο Ναό του νερού της ζωής.

Εδώ μέσα έχω απολαύσει μερικές από τις σπανιότερες, γευστικότερες και σίγουρα πιο ιδιαιτέρες ετικέτες ουίσκι που είχα τη τύχη να δοκιμάσω μέχρι σήμερα.

Μπορεί να μην είναι το μεγαλύτερο, πολυτελέστερο μαγαζί της πόλης αλλά περηφανεύεται πως διαθέτει πάνω από 310 ετικέτες ουίσκι στριμωγμένες στα ράφια του και αυτό είναι για μένα υπεραρκετό για να πραγματοποιήσω ακόμα μια επίσκεψη…

«This is a great place for curious people to try out new whisky.»

Το στυλ του βροντοφωνάζει ότι πρόκειται για μια ρετρό pub. Ένας απλός, ενιαίος χώρος με παλιά κάδρα και διαφημιστικούς καθρέπτες που σίγουρα δεν θα εντυπωσίαζε τους λάτρεις της σύγχρονης διακόσμησης αλλά με μια φυσική, τραχιά σκωτσέζικη ομορφιά που σε κάνει να νιώθεις μια πρωτόγνωρη οικειότητα με το χώρο.

– Εδώ ερχόμαστε για τα ουίσκι, όχι για τους τοίχους, μου είπε ένας θαμώνας όταν με είδε να βγάζω φωτογραφίες το μαγαζί και φυσικά είχε απόλυτο δίκιο.

Το Bow Bar δεν έχει μουσική ούτε μεγάλες οθόνες που δείχνουν ποδοσφαιρικούς αγώνες και αποτελεί πόλο έλξης για τους απανταχού φίλους του ουίσκι και της μπύρας. Οι ποσότητες που σερβίρουν εδώ είναι 35 ml και υπάρχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες να χτυπήσεις φλέβα χρυσού με κάτω από 10 λίρες, αλλά θέλει ψάξιμο.

Ξέχασα να αναφέρω επίσης ότι πρόκειται για μια pet friendly pub, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Έκατσα σε μια γωνία στο μπαρ και ζήτησα το κατάλογο για μελέτη…

Πραγματικά οι επιλογές είναι αμέτρητες. Το μαγαζί φημίζεται για την αγάπη του στους ανεξάρτητους εμφιαλωτές, έτσι λοιπόν είπα να κρατήσω τη παράδοση και να επιλέξω μόνο ανεξάρτητες εμφιαλώσεις για ακόμα μια γευστική περιπλάνηση στα αχαρτογράφητα νερά του σκωτσέζικου ουίσκι.

Η Holy και η Mary

Όσο απαιτητικός και παράξενος και αν ήταν ο πελάτης, η Holy και η Mary με ένα μόνιμα καρφωμένο χαμόγελο στο πρόσωπό τους ήταν οπλισμένες με υπομονή, ευγένεια αλλά και γνώσεις για να τον κατατοπίσουν και να τον καθοδηγήσουν να επιλέξει το απόσταγμα της αρεσκείας του. Σίγουρα μπορεί να ακούγεται συναρπαστικό αλλά σας διαβεβαιώνω ότι δεν είναι εύκολη δουλεία να δουλεύεις σε ένα τέτοιο μέρος. Οι απαιτήσεις είναι πραγματικά τεράστιές και για αυτό είμαι σίγουρος ότι αν δεν αγαπάς της δουλεία σου δεν μπορείς να αντέξεις ούτε μια βδομάδα εκεί μέσα.

Ο λόγος όμως της επίσκεψής μας στο Bow Bar δεν ήταν άλλος από το ουίσκι και έτσι δειλά δειλά ξεκινήσαμε.

Πρώτη στάση: Deanston 17 Year Old 1997 – The Exclusive Malts (52.3% ABV)

To Deanston είναι ένα αποστακτήριο που πολύ κόσμος δεν το έχει σε εκτίμηση, και καλά κάνει να προσθέσω εγώ, κατά καιρούς όμως πρέπει να ομολογήσω ότι έχω δοκιμάσει διαμάντια από ανεξάρτητους εμφιαλωτές από το συγκεκριμένο αποστακτήριο.

Η ετικέτα που δοκιμάσαμε, έχει παλαιώσει σε ex-bourbon βαρέλι, έχει εμφιαλωθεί από την εταιρεία Creative Whisky Company και είναι ένα από τα 288 μπουκάλια που κυκλοφόρησαν από το βαρέλι με νούμερο 1964.

Είναι ένα ουίσκι, που χρειάζεται την ώρα του για να σου αποκαλυφθεί.

Στη μύτη συναντήσαμε δημητριακά, λεμόνι, μπανάνα και τροπικά φρούτα. Ο βοτανικός του χαρακτήρας δεν αργεί να κάνει αισθητή τη παρουσία του με ένα πολύ ιδιαίτερο, παιχνιδιάρικο τρόπο. Στις πρώτες γουλιές βρίσκουμε ξηρούς καρπούς με το φιστίκι να κυριαρχεί μετά το πρώτο κάψιμο. Μια γλυκιά αίσθηση φρούτων κατεβαίνει από τη μύτη και κάνει πραγματικά κατάληψη του ουρανίσκου. Γλυκό, έντονο και με ξεκάθαρες νότες βανίλιας και δημητριακών. Η επίγευση θα μπορούσε να είναι και μακρύτερη αλλά σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα γεμάτο, γλυκό και πολύ ξεχωριστό Deanston που σίγουρα δεν περνάει απαρατήρητο.

Μετά το Deanston σειρά είχε το:

Highland Park 15 Year Old 2000 – The Library Collection (46% ABV)

Παλαιωμένο σε first fill ex-bourbon βαρέλι από τον ανεξάρτητο εμφιαλωτή Edinburgh Whisky Ltd, μια από τις 257 φιάλες που κυκλοφόρησαν τον Ιούνιο του 2015.

Άνετα θα το χαρακτήριζα αυτό το ουίσκι σαν τη ‘’Freya των φτωχών’’.

Γλυκιά βανίλια Μαδαγασκάρης και διακριτικός καπνός.

Στη μύτη υπάρχει νωπό γρασίδι και αρκετά γήινα στοιχεία. Υπόνοιες λεμονιού και φρούτων αλλά χωρίς να παίζουν πρωτεύοντα ρόλο. Στο στόμα όμως φανερώνει το πραγματικό του μεγαλείο. Μεταξένιο και απίστευτα ευχάριστο. Πράσινο μήλο, αχλάδι και λεπτές νότες καπνού συνυπάρχουν αρμονικά σε ένα πραγματικό κρεσέντο γεύσης. Το τελείωμα είναι μακρύ, με αρκετές δόσεις βανίλιας και ξηρού καπνού. Ομολογώ ότι δεν ήξερα το συγκριμένο ανεξάρτητο εμφιαλωτή αλλά σίγουρα μετά από αυτό χαράκτηκε βαθιά στη μνήμη μου και σίγουρα θα ψάξω να βρω και άλλες εμφιαλώσεις του!

Μετά από αυτή την απρόσμενα ευχάριστη έκπληξη είπα να παίξω συντηρητικά και έτσι επιλέξαμε…

Bruichladdich 21 Year Old 1992 – The Octave (50,8% ABV)

Το συγκεκριμένο Laddie έχει τελειώσει την ωρίμανση του για μερικούς μήνες σε Sherry Octave cask. Τα Octave casks είναι μικρά βαρέλια που χωράνε περίπου 50 λίτρα ουίσκι και όπως είναι λογικό βγάζουν πολύ μικρό αριθμό φιαλών όταν φτάσει η ώρα να εμφιαλωθεί το ουίσκι. Εμείς δοκιμάσαμε από τον ανεξάρτητο εμφιαλωτή Duncan Taylor και το βαρέλι με νούμερο 978074, μια από τις 87 φιάλες της συγκεκριμένης παρτίδας.

Δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα. Μια γλυκόπικρη εμπειρία…

Το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεσαι είναι η κακή ενσωμάτωση του αλκοόλ. Στη μύτη βρήκα καφέ, ταμπάκο, βρεγμένο χώμα και ίσως μα υπόνοια κόκκινων φρούτων. Στο στόμα έχει πολύ ένταση και μετά το αρχικό μούδιασμα αρχίζουν να αχνοφαίνονται κάποια μπαχαρικά όπως κανέλα, μαύρη σοκολάτα και κεράσια. Το τελείωμα είναι μεγάλο και αρκετά πικρό. Σίγουρα δεν είναι ένα κλασικό Laddie αλλά πάντα έχει ενδιαφέρον να δοκιμάζεις διαφορετικές εκφράσεις ενός κλασικού ουίσκι είτε σου αρέσει είτε όχι.

Και για τέλος αφήσαμε το καλύτερο!

Laphroaig 11 Years Old – The Exclusive Malts (54.9% ABV)

Υπάρχουν κάποια ουίσκι που τα ερωτεύεσαι με τη πρώτη ματιά ή για να ακριβολογώ με τη πρώτη μυρωδιά. Με το που πλησίασα το Glencairn στη μύτη μου άρχισαν να σχηματίζονται καρδούλες στα μάτια μου και ένα δάκρυ χαράς κύλισε στα μάτια μου. Μεγαλειώδες ουίσκι!!

Η εταιρία Creative Whiskey Co Ltd δημιουργήθηκε το 2005 και ομολογώ ότι οι εμφιαλώσεις της βγάζουν μεράκι και πάθος για το αγαπημένο μας απόσταγμα. Υπεύθυνος για ακόμα μια εξαιρετική εμφιάλωση είναι ο David Stirk που ήταν και αυτός που διάλεξε προσωπικά το βαρέλι από το αποστακτήριο για να εμφιαλωθεί το 2016 κάτω από την ετικέτα των: The Exclusive Malts. Δυστυχώς μόνο 232 φιάλες βγήκαν από αυτό το θησαυρό.

Στη μύτη συναντάμε στον υπερθετικό βαθμό, όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έκαναν το Laphroiag ένα από τα σημαντικότερα αποστακτήρα στο Islay τύρφη, ιώδιο και βανίλια λιτά κοφτά και ξεκάθαρα. Αν ψάξουμε λίγο περισσότερο υπάρχουν υπόνοιες ξηρών καρπών και μια λεπτή αίσθηση από πράσινα φρούτα.

Στο στόμα είναι μεγαλειώδες. Η γλυκιά τύρφη ηλεκτρίζει τους γευστικούς κάλυκες και χωρίς να σε ενοχλεί καθόλου η ένταση του αλκοόλ σου προσφέρει απλόχερα τις γεύσεις του.  Αποξηραμένο βερίκοκο, βανίλια, ιώδιο και κίτρο παρέα με πράσινο μήλο δένουν αρμονικά. Το τελείωμα είναι όσο πρέπει για να σου μείνει αξέχαστο!

Από τη πρώτη μου επίσκεψη στο Bow Bar μέχρι και σήμερα δεν έχουν αλλάξει και πολλά.

Ήταν και παραμένει ένα από τα καλύτερα whisky bar που έχω επισκεφθεί και φυσικά το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Σίγουρα η κάβα ανανεώνεται τακτικά και τα βραβεία στο ενεργητικό του Bow Bar έχουν αυξηθεί. Τελευταία διάκριση απ’ όσο έμαθα ήταν στις 26 Σεπτέμβριου 2017 βραβεύτηκε στα AA Hospitality Awards με το τίτλο Best Pub In Scotland. Η αγάπη όμως στον βασιλιά των αποσταγμάτων και το ζεστό και φιλόξενο περιβάλλον είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας του, παραμένουν αναλλοίωτα.

Όπως έχω πει πολλές φορές, στο Giannis Whisky and Travel γράφουμε για εμπειρίες όχι για ποτά!

Έτσι αντιλαμβανόμαστε το μαγικό ταξίδι στο κόσμο του ουίσκι και φυσικά εδώ, σημασία δεν έχει ούτε η μόδα, ούτε η ποσότητα, ούτε τα χρυσοποίκιλτα μπουκάλια, αλλά η ποιότητα και η γεύση. Όσο υπάρχουν ουίσκι να μας συναρπάζουν και μέρη που μας εμπνέουν τόσο και εμείς θα γράφουμε για αυτά!

Slainte λοιπόν Bow Bar και Long Live Scotland!

Φιλικά

Giannis Whisky&Travel

 

 

..........Share the passion