Μια μέρα στο αποστακτήριο του GlenDronach


Όταν το 1826 ο James Allardes ή Allardice ή Allardyce ή απλά Cobbie όπως τον αποκαλεί ο Charles Horne στο βιβλίο του “The Kingdom of Forgue” (G. & W. Fraser, 1903) και η παρέα του, που αποτελούνταν από τους Robert Stuart, William Davidson και John R. Thain, έθεταν τις βάσεις στο αγρόκτημα Boynsmill της Glendronach Distillery Co, κανένας δεν περίμενε ότι το εγχείρημά τους, να δημιουργήσουν ένα αποστακτήριο, θα κατέληγε 193 χρόνια μετά, να συγκαταλέγεται στα κορυφαία του κόσμου.

Ξημέρωνε Δευτέρα στο χιονισμένο Huntley και εμείς πίναμε ένα ζεστό καφέ στο Gordon Arms Hotel, στη κεντρική πλατεία του χωριού. Το Huntly είναι μια μικρή πόλη, με περίπου 5000 κατοίκους στο Aberdeenshire στα ανατολικά Highlands. Παλαιότερα ονομάζονταν Milton of Strathbogie η απλά Strathbogie και από τουριστικής άποψης δεν έχει και μεγάλο ενδιαφέρoν. Ίσως αξίζει κάποιος, αν βρίσκεται στη περιοχή να επισκεφθεί το Castle Huntly, τα ερείπιά ενός κάστρου του 15ου αιώνα που μέχρι το 1923 ανήκε στο Clan Gordon, δυστυχώς όμως ο καιρός και η ώρα δεν μας επέτρεψαν να το δούμε.

Τα αυτοκίνητα με το ζόρι κυκλοφορούσαν στο δρόμο και εμείς περιμέναμε υπομονετικά το ταξί που θα μας οδηγούσε στο Forgue και το αποστακήριο του GlenDronach.

Το αποστακτήριο απέχει 15 λεπτά από τη κεντρική πλατεία του Huntly και το κόστος για το ταξί είναι περίπου 20 λίρες. Όταν πήγαμε εμείς τα distillery tours που προσέφερε το αποστακτήριο ήταν 2, το basic GlenDronach Distillery tour με γευστική δοκιμή των GlenDronach 8 The Hielan, 12 Original και την σχετικά πρόσφατη εμφιάλωση του GlenDronach 15 Revival και το Premier distillery tour με γευστική δοκιμή του GlenDronach 18 Allardice, GlenDronach 21 Parliament και του Hand Filled, distillery Manager’s Cask που ήταν ένα παραμυθένιο απόσταγμα από το βαρέλι 219 αποσταγμένο το 1992 και εμφιαλωμένο το Δεκέμβριο του 2018.

Το κόστος ήταν 20 λίρες ανά άτομο και όπως εύκολα μπορείτε να καταλάβετε επιλέξαμε το δεύτερο. Αξίζει όμως να αναφέρω ότι το πρόγραμμα όπως και τα distillery tours αλλάζουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Για αυτό το λόγο αν σκέφτεστε να επισκεφτείτε το αποστακτήριο ρίξτε μια ματιά στο website του αποστακτηρίου (https://www.glendronachdistillery.com/visitor-centre/)  για να ενημερωθείτε καλύτερα.

Στο Visitor Center μας υποδέχτηκε η Karen Mcwilliam. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερη ξεναγό από τη Karen.

Μια γνήσια Σκωτσέζα με φοβερή αίσθηση της φιλοξενίας και αφοπλιστική ειλικρίνεια, απαντούσε χωρίς δισταγμό σε οποιαδήποτε ερώτηση της κάναμε. Συζητήσαμε για αρκετή ώρα και η επίσκεψή μας έμοιαζε περισσότερο με επίσκεψη σε φιλικό σπίτι πάρα σαν μια κλασική επίσκεψη σε αποστακήριο. Σίγουρα σε αυτό να βοήθησε και το γεγονός ότι ήμασταν οι μοναδικοί επισκέπτες αλλά πιστέψτε με δεν συναντάς συχνά τέτοια ζεστασιά σε ένα αποστακτήριο, ακόμα και αν βρίσκεσαι στη Σκωτία…

Ίσως, μια σύντομη ιστορική αναδρομή να βοηθούσε να καταλάβετε γιατί το GlenDronach το θεωρούν ‘’παιδί τους’’ όσοι εργάζονται εκεί από το 2008 και μετά.

Το αποστακτήριο στα ανατολικά Highlands ξεκινά τη παραγωγή του πρώτου malt το 1826 και περίπου δέκα χρόνια μετά την ίδρυσή του καταστρέφεται από πυρκαγιά, μάλλον σύνηθες για τα αποστακτήρια εκείνης της εποχής. Πέντε χρόνια μετά την καταστροφική πυρκαγιά ο Allardice κήρυξε πτώχευση και αρκετοί άνθρωποι της βιομηχανίας του ουίσκι ενεπλάκησαν ενεργά με το αποστακτήριο όπως ο Walter Scott από το Teaninich (1852) ο Alexander Ross και ο ‘Captain’ Charles Grant, νεότερος γιός του William Grant από το αποστακτήριο του Glenfiddich που αγόρασε το αποστακτήριο το 1920 για £9000.

Το αποστακήριο, παρέμεινε στην οικογένεια Grant μέχρι το 1960, που ο George Grey Grant το πούλησε στην εταιρεία William Teacher & Sons. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το GlenDronach ήταν η καρδιά του πασίγνωστού Teacher’s για πολλά χρόνια.

 

 

Το 1996 το αποστακτήριο αδρανοποιείται με ιδιοκτήτες την Allied Distillers, επαναλειτουργεί το 2002 χωρίς όμως τα δικά του floor maltings και σταδιακά η παραγωγή του μειώνεται μέχρι που το 2005 που περνάει στα χέρια της Pernod Ricard. Ίσως εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι το 2004 το αποστακτήριο κυκλοφόρησε μια εντυπωσιακή εμφιάλωση που άκουγε στο όνομα The GlenDronach ‘33’. Το ουίσκι ήταν αποσταγμένο το 1971 και η παλαίωση του είχε γίνει αποκλειστικά σε βαρέλια που είχαν πριν Oloroso sherry. Την εποχή που κυκλοφόρησε ήταν το παλαιότερο χρονολογημένο GlenDronach και η τιμή του κυμαίνονταν στις 200 λίρες. Σήμερα οι τιμές για τη συγκεκριμένη εμφιάλωση ξεκινάνε από τις 1200 λίρες σε κάποιες κάβες στο εξωτερικό και σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν να ξεπερνάνε τις 2000 λίρες.

Όμως η σύγχρονη ιστορία του αποστακτηρίου ξεκινάει ουσιαστικά το 2008 με την εξαγορά του για 15 εκατομμύρια λίρες από την η εταιρεία BenRiach Distilling Co. με ηγήτορα τον xαρισματικό Billy Walker. Μέσα στη συμφωνία ήταν και 9,000 βαρέλια γεμάτα ουίσκι.

Ο Billy κατάφερε ένα μικρό θαύμα με το GlenDronach.

Με σωστές και στρατηγικές κινήσεις, έβγαλε το αποστακτήριο από την αφάνεια και το έβαλε να παίζει μπάλα στη πρώτη κατηγορία και να κοιτάζει κατάματα μεγαθήρια της βιομηχανίας.

Αφού επένδυσε 7 εκατομμύρια λίρες το 2009 παρουσίασε και την νέα βασική του σειρά εμφιαλώσεων που αποτελούνταν από τα GlenDronach 12 ετών, 15 ετών and 18 ετών. Το 2010 ανοίγει το καινούριο visitors centre και η δημιουργία ενός σύγχρονου μύθου αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Το GlenDronach σε πολύ σύντομο χρονικό διάσημα γίνεται ένα από τα δημοφιλέστερα αποστακτήρια στο πλανήτη και χρόνο με το χρόνο εδραιώνει τη θέση του στις καρδιές των φίλων του ουίσκι.

Τον Απρίλιο του 2016 το GlenDronach περνάει στη εταιρεία Brown-Forman Corporation, ιδιοκτήτη του Jack Daniel’s  μαζί με τα αδερφάκια του BenRiach και Glenglassaugh στη τιμή των 285 εκατομμυρίων λιρών.

Όπως μπορείτε να καταλάβετε η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος από τον ανεξάρτητο Σκωτσέζικο όμιλο στην Αμερικάνικη πολυεθνική έφερε προβληματισμό ανάμεσα στους φίλους του αποστακτηρίου αλλά και ανάμεσα στους υπαλλήλους. Η Karen για παράδειγμα που μα έκανε το tour πλέον εργάζεται ως  Visitor Center Manager στο καινούριο αποστακτήριο του Billy Walker, το GlenAllachie που μόλις πριν από μερικές μέρες άνοιξε Visitor Center.

H Rachel Barrie

Ο άσσος όμως στο μανίκι της Brown-Forman ηχεί στο όνομα Rachel Barrie.

Η νέα Master Blender των αποστακτηρίων  GlenDronach, BenRiach και Glenglassaugh φαίνεται ότι το έχει πάρει προσωπικά και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο στοίχημα στην πολυετή καριέρα της. Όσοι δοκιμάσατε και καινούριο GlenDronach 15 Revival να ξέρετε ότι είναι δημιούργημα της  Grande Dame του Σκωτσέζικου ουίσκι. Θα μπορούσα να γράψω για τη Rachel πάρα πολλά αφού έχει περάσει, μεταξύ άλλων, από μερικά από τα αγαπημένα μου αποστακτήρια όπως το Ardbeg και το Glen Garioch, χώρια το γεγονός ότι για μεγάλο διάστημα διάλεγε βαρέλια για το Scotch Malt Whisky Society.

Αν μη τι άλλο, αυτή η γυναίκα έχει κερδίσει επάξια όχι μόνο το σεβασμό μου αλλά και το σεβασμό όλων όσον ασχολούνται με το ουίσκι.

Δεν θέλω να επεκταθώ παραπάνω στο πελώριο κεφάλαιο που λέγεται Rachel Barrie αλλά υπόσχομαι ότι θα γράψω ένα άρθρο για αυτήν κάποια στιγμή.

Όπως συνηθίζω δεν θα επεκταθώ σε τεχνικά θέμα απλά να αναφέρω ότι:

  • Το αποστακτήριο αγοράζει τα maltings του από την εταιρεία Port Gordon maltings
  • Χρησιμοποιεί βυνοποιημένο κριθάρι Optic και Concerto με το επίπεδο φαινολών λιγότερο από 2ppm
  • Διαθέτει 9 ξύλινα Washback χωρητικότητας 18,000 λίτρων
  • Ο τύπος μαγιάς που χρησιμοποιούν είναι υγρή μαγιά Mauri
  • Λειτουργούν 4 άμβυκες (2 wash, 2 spirit)
  • Το New- Make βγαίνει στους 69-70%
  • Έχει 6 αποθήκες που παλαιώνουν τα βαρέλια, 3 παραδοσιακές dunnage και 3 rack Warehouses

Αφού τελειώσαμε την ξενάγηση, ξαναγυρίσαμε στο visitor center που μας περίμεναν τα ποτήρια μας μπροστά από το τζάκι.

Το μενού, περιελάβαμε 3 εξαιρετικά Dram, κυριολεκτικά το ένα καλύτερο από το άλλο.

Αρχίσαμε με μια από τις αγαπημένες μου εμφιαλώσεις που δεν είναι άλλο από το:

GlenDronach 18 Allardice

Το πανέμορφο GlenDronach 18 αποτελεί φόρο τιμής στον ιδρυτή ουσιαστικά του αποστακηρίου και σίγουρα είναι επάξιο του ονόματός του. Παλαιώνει αποκλειστικά σε βαρέλια Oloroso Sherry για τουλάχιστον 18 έτη.

Σταφίδες, αποξηραμένα κεράσια, μαύρη σοκολάτα, βούτυρο, καφές, αμύγδαλα και καραμέλα. Ένα απίστευτα ισορροπημένο heavily serried whisky. Στο στόμα, απογειώνονται η κανέλα, τα μπαχαρικά και το δαμάσκηνο, με τους ξηρούς καρπούς να σου γαργαλάνε τον ουρανίσκο για αρκετή ώρα μετά τη τελευταία γουλιά.

Είναι δύσκολο να σου αρέσουν τα ‘’γλυκοαίματα’’ ουίσκι και να μην κολλήσεις με τη συγκεκριμένη ετικέτα.

Μετά από αυτό το υπέροχο ουίσκι περάσαμε στο πολύ όμορφο:

GlenDronach 21 Parliament

Η Συγκεκριμένη ετικέτα κυκλοφόρησε το 2011 και είναι ένα μείγμα από sherry βαρέλια Oloroso και Pedro Ximenez. Το αποτέλεσμα είναι πολύ ενδιαφέρον χωρίς όμως να φτάνει το μεγαλείο του 18χρονου συγγενή του.

Πιο λεμονάτο στη μύτη με μια αίσθηση espresso και καρυδιού. Με την πάροδο του χρόνου κυριαρχεί η παρουσία του sherry. Παρόλο που το ουίσκι έχει ωριμάσει τόσο σε βαρέλια oloroso όσο και Pedro Ximenez, παίρνω περισσότερο ένα γλυκό προφίλ που είναι πιο κοντά στο PX. Στο στόμα είναι μαλακό, με έντονη καραμέλα, ξύλο και ώριμα κεράσια. Σε γενικές γραμμές, πρόκρειται για ένα καλοζυγισμένο malt, πλούσιο, πολύπλοκο με ένα γλυκό, πιπεράτο τελείωμα.

Και έφτασε η ώρα που περιμέναμε από το πρώτο δευτερόλεπτο που περάσαμε το κατώφλι του αποστακτηρίου, ήρθε η ώρα για το εντυπωσιακό:

Hand Filled, distillery Manager’s Cask 1992 – 2018 #219 sherry butt 58,9%

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ουίσκι επικών διαστάσεων. Σίγουρα ένα από τα καλύτερα GlenDronach που έχω δοκιμάσει.

Ένα πληθωρικό ουίσκι με το χαρακτήρα του GlenDronach να ξεχειλίζει. Νωπό φύλο πούρου σύκα και καραμελωμένη ζάχαρη.

Ένας γευστικός οργασμός με όλη τη σημασία της λέξης. Είναι από αυτά τα ουίσκι που σε ταξιδεύουν με το που φέρεις το ποτήρι κοντά στη μύτη σου και η ανάμνησή της γεύσης τους, στοιχειώνει τα όνειρά σου για πολύ καιρό.

Μαρμελάδα πορτοκάλι και μαύρη σοκολάτα. Η αίσθηση του ξύλου είναι κάτι παραπάνω από φανερή χωρίς όμως να ενοχλεί. Σε κάποια σημεία σου πετάει ζωικές υπόνοιες και βαλσάμικο που του δίνουν το κάτι παραπάνω για να το κάνουν από ένα υπέροχο ουίσκι σε ΘΕΪΚΟ.

Μετά από το γευστικό σοκ του #219 ήρθε η δύσκολη ώρα να μαζέψω τα κομμάτια μου από το πάτωμα και να αποχαιρετίσουμε τη Karen. Το ταξί μας περίμενε περίπου κανένα δεκάλεπτο έξω από την πόρτα του αποστακτηρίου.

Φεύγω με όμορφες αναμνήσεις και αρκετούς προβληματισμούς. Σίγουρα στο μέλλον το GlenDronach μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις, το μόνο που δεν μπορώ να πω με σιγουριά είναι αν θα είναι ευχάριστες ή δυσάρεστες.

Φιλικά

Giannis Whisky&Travel

..........Share the passion